امولسیون‌های مومی چگونه می‌توانند در کنترل اپیدمی مورد استفاده قرار گیرند؟

با ظهور همه‌گیری جدید ویروس کرونا، محصولات پیشگیری از بیماری‌های پزشکی، مانند ماسک، الکل و دستکش‌های یک‌بار مصرف، به حیاتی‌ترین مواد استراتژیک برای تولید فوری تبدیل شده‌اند.

دستکش‌های پزشکی که برای محافظت از دست‌ها استفاده می‌شوند، سه دستهٔ اصلی وجود دارد.

• دستکش‌های PVC: ارزان هستند، اما از نظر کشسانی، دوام و مناسب بودن نسبتاً ضعیف‌اند.
• دستکش‌های لاتکس: معمولاً در مکان‌هایی مانند اتاق‌های عمل، آزمایشگاه‌ها و سایر مکان‌هایی که نیاز به شرایط بهداشتی بالا دارند، استفاده می‌شوند.
• دستکش‌های نیتریل: مقاومت خوب در برابر مواد شیمیایی، مقاومت بالا در برابر سوراخ‌شدن

امولسیون واکس برای تولید دستکش پزشکی

امولسیون موم یک افزودنی ضروری در تولید دستکش‌های پزشکی یک‌بار مصرف است که دو نقش اصلی ایفا می‌کند.

• بهبود مقاومت در برابر چسبندگی، نرمی و مقاومت در برابر سایش.

مشکل چسبندگی دستکش‌های لاستیکی همواره مسئله‌ای بوده که مشتریان به‌سرعت خواهان حل آن هستند. امولسیون واکس می‌تواند به‌طور مؤثر مقاومت در برابر خراش و سایش را افزایش دهد، عملکرد نرم را بهبود بخشد و با ایجاد اثر پوششی (امکان پوشیدن دستکش با دست‌های خیس) را فراهم کند.

• ضد چسبندگی

در فرآیند پیش‌پخت دستکش‌های لاستیکی می‌توان امولسیون واکس را به نسبت ۱.۵ تا ۲.۵ درصد اضافه کرد که می‌تواند به‌طور مؤثر خاصیت ضدچسبندگی قالب ریخته‌گری را بهبود بخشد، رهاسازی دستکش‌ها را آسان کند و بهره‌وری تولید را افزایش دهد.

انواع امولسیون‌های مومی

دستکش‌های لاستیکی با امولسیون واکس معمولاً دو نوع اصلی دارند: امولسیون واکس پارافین و امولسیون واکس پلی‌اتیلن.

امولسیون واکس پارافین: عمدتاً برای آغشته‌سازی ترکیبات لاتکس، سازگاری و پایداری قوی با سیستم، رقیق‌شدن بدون از هم پاشیدن امولسیون، جداکنندگی خوب از قالب و ضدچسبندگی.

۲. امولسیون واکس پلی‌اتیلن: عمدتاً برای آغشته‌سازی پلیمر استفاده می‌شود و به دلیل داشتن ذرات بزرگ‌تر، مقاومت سایشی و لغزندگی بالاتری را فراهم می‌کند.